کد خبر: ۴۲۰۵۰۰۳

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۸

مدح امیرالمؤمنین(ع) در نمایشگاه قرآن اصفهان

یکی از برنامه‌های نوزدهمین نمایشگاه قرآن و عترت اصفهان، مدح امیرالمؤمنین(ع) است که افرادی در لباس دراویش با چرخیدن در محیط نمایشگاه، اشعاری در وصف آن حضرت می‌خوانند.

هرکس به بازدید نوزدهمین نمایشگاه قرآن و عترت اصفهان آمده باشد، چند نفری را می‌بیند که لباس مخصوص به تن کرده‌اند، در محیط نمایشگاه می‌چرخند و اشعار ذکرگونه می‌خوانند.

سجاد رشیدی، یکی از همین چند نفر است که در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا از اصفهان خودش را درویش، مداح و ذاکر مولا علی(ع) و اهل خمینی‌شهر معرفی می‌کند، می‌گوید: 24 سال است که خدمتگزار اهل بیت(ع) هستم. در نمایشگاه بین غرفه‌ها می‌چرخیم، مدح امیرالمؤمنین(ع) را می‌گوییم و به گوش مردم می‌رسانیم.

وی معتقد است این کار از زمان خود حضرت انجام می‌شده، یعنی حدود 1400 سال است که انجام می‌شود و منسوب به قنبر، غلام امام‌ است.

آن‌طور که خودش می‌گوید، سال‌های قبل نیز در نمایشگاه قرآن و در مکان‌هایی مثل باغ غدیر، میدان نقش جهان و میدان امام‌ علی(ع) این کار را انجام داده است و علاوه بر آن، در شهرستان‌های اصفهان و نقاط مختلف کشور نیز تعزیه اجرا می‌کند.

به ابزاری که در دست دارد، اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد: از آنجایی که ساده‌زیستی نماد دراویش بود و پیاده مسیرها را طی می‌کردند، تبرزین ابزار دفاعی آنها برای دور کردن حیوانات بود و شکستن هیزم را هم با آن انجام می‌دادند. کشکولی هم که در دست دارم، وسیله‌ای برای نگهداری مواد غذایی یا آب بود که دراویش همراه خود داشتند؛ هم خودشان استفاده می‌کردند و هم در طی طریقی که داشتند، از محتویات کشکول به نیازمندان می‌دادند.

نظرش را درباره کیفیت برگزاری نمایشگاه جویا می‌شوم که در پاسخ می‌گوید: با توجه به وجود فضای مجازی و گستردگی آن، انتظار می‌رفت که تبلیغ و اطلاع‌رسانی نمایشگاه بیشتر و پرشورتر باشد، اما متأسفانه بسیار کمرنگ بود. از طرف دیگر، اگر نمایشگاه در روزهای منتهی به عید برگزار نمی‌شد، مردم استقبال بهتری داشتند و خدمات بهتری هم به آنها عرضه می‌شد، چون در این روزها درگیر تدارکات عید و ماه رمضان هستند و به نظر من، این نقطه ضعفی است که نمایشگاه دارد.

این مداح اهل بیت(ع) صحبت‌هایش را با این دعا به پایان می‌رساند که خداوند به همه ما توفیق روزافزون دهد تا دستمان از دامان اهل‌ بیت(ع) کوتاه نباشد.

فاطمه کاظمینی