کد خبر: ۴۲۲۲۵۰۶

تاریخ: ۰۱ تير ۱۴۰۳ - ۱۱:۵۹

در گفت‌وگو با ایکنا مطرح شد

تبلیغ دین با «کافه گفت‌وگو»؛ از چهارباغ تا میدان امام(ره)

«کافه گفت‌وگو» از گروه‌های تبلیغی نوپا در شهر اصفهان است که در قالب میزهای پاسخگویی و مشاوره و در فضایی کافه‌مانند تلاش می‌کند تا پاسخی درخور به سؤالات، شبهات و دغدغه‌های شهروندان بدهد.

یکی از پدیده‌هایی که طی سال‌های اخیر در زمینه تبلیغ دینی شاهد رشد و گسترش آنها بوده‌ایم، شکل‌گیری گروه‌های تبلیغی با موضوعات و زمینه‌های گوناگون و عناوین متفاوت بوده است؛ گروه‌هایی که به‌دنبال دغدغه بنیان‌گذارانشان در پاسخ به نیازی یا غنی‌سازی خلأهایی، پا به عرصه وجود نهاده‌اند. «کافه گفت‌وگو» یکی از همین گروه‌هاست که به‌مناسبت «روز تبلیغ و اطلاع‌رسانی دینی» به سراغ مؤسس و مدیر آن، محسن عمرو رفتیم.

وی در گفت‌وگو با ایکنا از اصفهان به نوپا بودن گروه اشاره کرد و گفت: سال گذشته بود که «کافه گفت‌وگو» را در قالب میزهای پاسخگویی و مشاوره در چند نقطه از شهر تشکیل دادیم. اعضای گروه، طلاب کارشناس و متخصص در زمینه‌های گوناگون هستند و تعدادی از آنها را کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی تشکیل می‌دهند که پاسخگویی به سؤالات تخصصی در زمینه احکام و شبهات پیچیده اعتقادی به عهده این کارشناسان است.

از موقعیت‌هایی که برای پاسخگویی انتخاب کرده‌اند، یکی چهارباغ است، در روزهای یکشنبه و دیگری، حرم حضرت زینب(س) خواهر امام رضا(ع) در روزهای جمعه. مدت‌ها پیگیر بودند تا بتوانند در میدان امام(ره) نیز حضور داشته باشند که موفق هم شدند و چند وقتی است روزهای سه‌شنبه، از عصر تا شب در این مکان نیز پاسخگوی مسائل اعتقادی، سیاسی، اجتماعی، احکام و شبهات مربوط به حجاب و مسائل تربیتی و خانوادگی هستند و حضور در میدان امام(ره) را نقطه عطف فعالیت خود می‌دانند. بازار گل‌ و گیاه همدانیان نیز نقطه دیگری است که «کافه گفت‌وگو» روزهای پنجشنبه در آنجا حضور پررنگی دارد.

نام گروه خودش جلب توجه می‌کند. از انتخاب عنوان «کافه گفت‌وگو» پرسیدیم و عمرو توضیح داد: اولین دلیلش، جذب مخاطب بود و به نظرمان، عنوان «کافه» می‌توانست برای مخاطب جذابیت داشته باشد. نکته بعدی، فضای حاکم بر گفت‌وگوست؛ روی میزها همیشه فلاسکی در اختیار داریم که با آن از مهمانان پذیرایی می‌کنیم و افراد می‌توانند در کنار فعالیت اصلی که همان گفت‌وگوست، از فضای کافه‌مانند آن نیز لذت ببرند. این بود که عنوان «کافه گفت‌وگو» برای گروه انتخاب شد.

سؤال بعدی این بود که افراد چگونه به «کافه گفت‌وگو» دعوت می‌شوند و مؤسس گروه در پاسخ گفت: یکی دو نفر از اعضای گروه مسئول انجام این کار هستند، با رهگذران وارد گفت‌وگو می‌شوند و سپس آنها را به کافه گفت‌وگو دعوت می‌کنند تا از سؤالات و دغدغه‌هایشان بگویند. بیشتر افراد که معمولاً خانواده‌ها و جوانان هستند، این دعوت را می‌پذیرند و سر میز گفت‌وگو حاضر می‌شوند. شاید ابتدا دچار ابهام باشند و مثبت نگاه نکنند، ولی بعد از توضیحات کارشناسان و گفت‌وگوی صمیمانه‌ای که شکل می‌گیرد، با احساس رضایتمندی میزهای گفت‌وگو را ترک می‌کنند.

بنای «کافه گفت‌وگو» این است که بیشتر سراغ قشر خاکستری و جوانان و نوجوانانی برود که با آموزه‌های دینی فاصله دارند و فرض را بر این گذاشته که قشر مذهبی در خصوص مسائل مورد بحث گروه با مشکلات کمتری مواجه است. به گفته عمرو، مردان و زنان به یک میزان دعوت به گفت‌وگو را می‌پذیرند؛ ولی تعداد بانوان در طول روز کمی بیشتر از آقایان و شب‌ها نیز به دلیل فضای تفریحی مکان‌هایی مانند میدان امام(ره)، حضور خانواده‌ها بیشتر است.

گردشگران خارجی نیز بعضاً مهمان «کافه گفت‌وگو» بوده‌اند و با توجه به اینکه میدان امام(ره) محل حضور آنهاست، گروه تلاش کرده تا در حد توان با آنها ارتباط برقرار کند.

نوع فعالیت «کافه گفت‌وگو» در اصفهان مسبوق به سابقه است. عمرو نیز در این خصوص اظهار کرد: ‌‌گروه‌هایی مانند «پاتوق گفت‌وگو» نیز فعالیت مشابه دارند و ما با آنها در ارتباط و تعامل هستیم. وجه تمایز ویژه‌ای با این گروه‌ها نداریم و قصدمان بیشتر این بود که از ظرفیت کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی استفاده شود و مناطق بیشتری از شهر را هم تحت پوشش قرار دهیم.

چشم‌اندازی که «کافه گفت‌وگو» برای خود تعریف کرده، فعالیت در تعداد روزهای بیشتر و در مناطق متعدد است؛ ولی تحقق آن‌را نیازمند برنامه‌ریزی‌ها و حمایت‌های زیرساختی دست‌اندرکاران امر می‌داند. از ابتدای کار، دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان حمایت زیادی از این گروه داشته، در مقطعی نیز شهرداری از آنها حمایت کرده و موقع حضور در چهارباغ نیز از امکانات مدرسه چهارباغ بهره برده‌اند. با این همه، عمرو معتقد است: نهادهای متعددی در زمینه تبلیغ دینی در کشور ما مشغول فعالیت هستند؛ ولی حمایت چندانی از این مجموعه‌ها نمی‌بینیم. هر گروه تبلیغی در شروع کار خود باید موارد بسیاری را پیگیری کند؛ اما متأسفانه به‌طور شایسته حمایت نمی‌شود. امیدوارم در آینده این نهادها بتوانند بهتر به وظایف خود عمل کنند.