کد خبر: ۴۲۳۵۰۶۷

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۴:۱۷

ایکنا گزارش می‌دهد

وقتی حافظان روشندل نور زندگی‌شان را از قرآن می‌گیرند

روشندلان حافظ قرآن به تأسی از فرموده پیامبر اکرم(ص) مبنی بر نورانی کردن خانه‌ها با تلاوت قرآن، با وجود تمام سختی‌ها و موانع، انس با قرآن را از ضروریات زندگی امروز می‌دانند و معتقدند حفظ قرآن در هر شرایطی، شیرین و بابرکت است.

به گزارش ایکنا از اصفهان، در مرحله استانی چهل‌وهفتمین دوره مسابقات سراسری قرآن که در روزهای ۱۲، ۱۳ و ۱۴ شهریورماه جاری در دانشکده علوم قرآنی دولت‌آباد اصفهان برگزار شد، شاهد حضور حافظان و قاریان روشندلی بودیم که با وجود سختی و موانع موجود در زندگی‌شان، به انس با قرآن روی آورده و به حدی در این عرصه رشد کرده‌اند که در این مرحله از مسابقات که یکی از مهم‌ترین رقابت‌های قرآنی در سطح کشور است، حضور یافته‌اند.

انس با قرآن در کنار اهل بیت(ع)

علی‌اکبر مشکات‌راد از جانبازان دفاع مقدس، با وجود روشندل بودن، با استفاده از قرآن‌های صوتی به حفظ این کتاب آسمانی روی آورده است. وی درباره شروع انس با قرآن در دوران جوانی خود اظهار کرد: وقتی جانباز شدم و از جبهه برگشتم، ۱۸ سال بیشتر نداشتم؛ وقتی در کنار دیگران قرآن می‌خواندم، همه حواسم به تکرار آن چیزی بود که می‌شنیدم و از آن زمان تصمیم گرفتم تعدادی از سوره‌های مهم قرآن را حفظ کنم.

این جانباز روشندل ادامه داد: پس از آن با شرکت در محافل قرآنی کاشان حفظ قرآن را به صورت جدی‌تر آغاز کردم؛ در آن زمان فهمیدم که بهترین راه برای نزدیکی به خدا، انس با قرآن در کنار اهل بیت(ع) است.

وی با اشاره به برکات معنوی حفظ قرآن در زندگی خود بیان کرد: حافظان قرآن باید برای تثبیت محفوظات خود به‌صورت روزانه قرآن را مرور کنند و این تأثیر مهمی در خانواده دارد؛ چراکه اعضای خانواده حین تلاوت قرآن به ما نگاه می‌کنند و با آیات قرآن مأنوس می‌شوند.

مشکات‌راد ادامه داد: گاهی برایم پیش آمده است که وقتی آیات قرآن را به تنهایی تلاوت می‌کنم، چنان اثری در من می‌گذارد که ناخودآگاه از خوف خداوند اشک از چشمانم جاری می‌شود؛ در چنین لحظاتی‌ست که هر چه از خدا بخواهید، خداوند از سر لطف عطا می‌کند.

وی به شرایط جامعه امروزی اشاره کرد و گفت: امروزه جوانان ما به کارهایی تشویق شده‌اند که گاهی فایده زیادی برای آنها ندارد؛ خانواده‌ها باید تلاش کنند تا فرزندان خود را با حضور در مساجد و اماکن مذهبی که انس با قرآن در آنها رواج دارد، به این امر تشویق کنند.

این حافظ قرآن اضافه کرد: اگر جوانان شیرینی انس و عمل به قرآن را بچشند، هرگز آن را رها نمی‌کنند و به غیر از قرآن به چیز دیگری رجوع نخواهند کرد.

حفظ قرآن در هر شرایطی شیرین است

امیرحسین جهین، روشندل دیگری بود که همراه فرزند خود در مسابقات قرآن حاضر شد. این حافظ قرآن به سختی‌های حفظ قرآن با چشمان نابینا اشاره کرد؛ اما باز هم این مسیر را شیرین دانست.

وی افزود: هیچ شکی وجود ندارد که ورود به عرصه قرآن برای ما دشوارتر است؛ بسیاری از افراد بینا هنگام حفظ قرآن جایگاه آیه و صفحه آن را به خاطر می‌سپارند و این بسیار تأثیرگذار است؛ اما قرآن‌های بریل برای روشندلان چاپ مشابهی ندارد و نمی‌توان جایگاه آیه را به خاطر سپرد.

این حافظ روشندل ادامه داد: با همه سختی‌هایی که وجود دارد، معتقدم خداوند هوش خوبی برای قرار گرفتن در این مسیر به ما عطا کرده و حفظ قرآن در هر شرایطی شیرین و بابرکت است.

وی از نور قرآن در زندگی خود این‌گونه گفت: پیامبر(ص) می‌فرماید خانه‌های خود را با قرآن نورانی کنید و این برکتی‌ست که ما از انس با قرآن در زندگی خود دیده‌ایم؛ هر خانه‌ای که در آن قرآن خوانده شود، برکت بسیاری در آن دیده می‌شود و آشنایی اعضای خانواده با این هدیه الهی تأثیرات بسیاری در زندگی دارد؛ حتی خواندن قرآن به تنهایی نیز نور است و برکات بسیاری را در خانه و خانواده به دنبال دارد.

جهین انس با قرآن را مدیون دوستان خوبی دانست که در زندگی بر سر راه او قرار گرفتند و تأکید کرد: یکی از دلایلی که موجب تشویق من به حفظ قرآن شد، دوستان خوبی بود که در دوران دبیرستان با آنها آشنا شدم؛ حضور آنها در زندگی‌ام مثل جرقه‌ای بود که من را به این مسیر هدایت کرد؛ با این حال از اینکه در همان سنین جوانی و نوجوانی حفظ قرآن را تمام نکردم، پشیمانم.

وی اضافه کرد: امروزه جوانان ما زمان زیادی از اوقات فراغت خود را به فضای مجازی اختصاص می‌دهند. استفاده از فضای مجازی بد نیست؛ اما گاهی این زمان صرف بازدید از مطالب بیهوده می‌شود و از بین می‌رود، در حالی که باید شیرینی قرآن را به آنها چشاند تا جذب آن شوند و زمان خود را به انس با قرآن اختصاص دهند؛ این زمان باارزش‌تر از هر چیز دیگری در زندگی‌ست.

این حافظ روشندل با انتقاد از توجه نداشتن برخی مسئولان به امور قرآنی گفت: مسئولان در هر نهادی باید اهتمام بیشتری به قرآن داشته باشند؛ اما امروزه می‌بینیم که حوزه‌های دیگر بیشتر مورد توجه واقع شده و آن‌گونه که شایسته است، به قرآن اهمیت داده نمی‌شود.