کد خبر: ۴۲۷۰۱۷۶

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۰:۲۷

نسیم حکمت/ ۵

انفاق از مصادیق شکر نعمت خداست

یکی از راه‌هایی که نعمت خدا را می‌توان در راه خدا صرف کرد، انفاق نام دارد. ماه رمضان، ماه انفاق است و مؤمن باید غیر از آنچه خدا بر او واجب کرده، حقی در اموال خود قرار دهد و این سبب ازدیاد اموال و طهارت جسم و جان مؤمن می‌شود.

به گزارش ایکنا از اصفهان، «نسیم حکمت» عنوان درس‌های معرفتی آیت‌الله سیدیوسف طباطبایی‌نژاد، نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه اصفهان ویژه ماه مبارک رمضان ۱۴۴۶ است که هر روز در پایگاه اطلاع‌رسانی ایشان منتشر و در سایت خبرگزاری ایکنا بازنشر می‌شود.

بیشتر بخوانید:

فقر و دارایی امتحان الهی است

نمازگزار اموال خود را با نیازمند شریک می‌شود

رمضان؛ مسابقه‌ای تا رسیدن به رضای خدا

رمضان؛ ماه تمرین خداپرستی

خداوند می‌فرماید اگر مردم از دین گریزان نمی‌شدند، آن‌قدر به کفار می‌دادیم تا آنکه سقف خانه‌های آنها از طلا شود. آیه ۳۳ سوره زخرف می‌فرماید: «وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ»؛ اما این‌ها برای حیات دنیاست و عاقبت کار برای متقین است.

برخی می‌گویند چرا برای کفار که گناه می‌کنند، باران فرستاده می‌شود، پس معلوم می‌شود که گناه‌کردن یا نکردن در ریزش باران تأثیری ندارد، در حالی که حساب کفار جداست و خداوند می‌فرماید به کفار می‌دهیم تا مانند حیوانات بخورند و بنوشند.

تنبیه مؤمنان برای پاک‌شدن آن‌هاست؛ خداوند مؤمن را تنبیه می‌کند تا به طرف اشتباه نرود؛ بنابراین گاهی بیماری‌ها و پیش‌آمدها نعمت است.

ما دستور داریم نعمت خداوند را شکرگذار باشیم و شکر نیز سه مرحله دارد؛ مرحله اول اینکه انسان باور کند نعمتی که دارد، خداوند داده و اولین مرحله شکر، شکر قلبی‌ست.

مرحله دوم شکر، زبانی و لفظی‌ست که گفتن الحمدالله است و اینکه غیر از خدا شایسته ستایش نیست  و مرحله سوم، شکر عملی است؛ یعنی نعمتی را که داده، در جای خود خرج و در راه خدا مصرف کنیم.

از امیرمؤمنان(ع) سؤال کردند در برابر خداوند چه کاری باید انجام دهیم؟ حضرت در پاسخ می‌فرماید: «کمترین چیزی که خدا از ما می‌خواهد، این است که از نعمت خدا در معصیت خدا استفاده نکنیم.»

یکی از راه‌هایی که نعمت خدا را می‌توان در راه خدا صرف کرد، انفاق نام دارد. ماه رمضان، ماه انفاق است و مؤمن باید غیر از آنچه خدا بر او واجب کرده، حقی در اموال خود قرار دهد و این سبب ازدیاد اموال و طهارت جسم و جان مؤمن می‌شود، چنانکه قرآن کریم می‌فرماید: «خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا.»

مال، علم و هر چیزی در راه خدا صرف شود، صدقه است. «كُلُّ مَعروفٍ صَدَقةٌ» و هر کار خوبی که به قصد خدا انجام شود، صدقه محسوب می‌شود.

خداوند انفاق‌کنندگان و زکات‌دهندگان را تشویق می‌کند: «وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ؛ البته زمانی که صدقه و زکات می‌دهند، دعایی برای آن‌ها انجام ده تا قلب‌شان آرام شود.»

بنابراین اگر انسانی کار خوبی انجام دهد، باید او را تشویق کرد و در اینجا نیز خداوند به پیامبر(ص) می‌فرماید زمانی که صدقه و زکات مال خود را دادند، برای آن‌ها دعا کند.