کد خبر: ۴۳۰۷۰۷۵

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۱

یادداشت

نصرت خدا در آیینه‌ خون

سیدحسن نصرالله، رهبر مقاومت با ایمان به وعده‌ قرآن زیست و با خون خود، آیه‌ «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ» را تفسیر کرد؛ سالگرد شهادتش یادآور آن است که جهاد صادقانه هرگز بی‌پاسخ نمی‌ماند.

در سرزمین‌هایی که طنین گلوله و غرش موشک‌ها خواب کودکان را ربوده، مردی ایستاد که صدایش آرامش می‌آفرید و اراده‌اش کوه‌ها را به لرزه می‌انداخت. سیدحسن نصرالله نه فقط رهبر مقاومت، که آینه‌ای از ایمان به وعده‌های خدا بود؛ مردی که باور داشت اگر قدمی برای دین خدا برداری، آسمان در یاری‌ات گام برخواهد داشت. امروز، در سالروز شهادتش، پرسش اصلی این است: چگونه جهاد و خون او به تفسیر زنده‌ای از آیه‌ «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ؛ اگر خدا را یاری کنید، خدا هم شما را یاری می‌کند»، تبدیل شد؟

سالروز شهادت سیدحسن نصرالله، یادآور مردی‌ است که نامش با مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم گره خورده است. او نه فقط رهبری سیاسی یا فرمانده‌ای نظامی، بلکه مصداقی زنده از وعده‌های الهی بود؛ وعده‌هایی که در قرآن کریم تکرار شده‌اند: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ؛ اگر خدا را یاری کنید، خدا هم شما را یاری و گام‌هایتان را محکم و استوار می‌کند.» (سوره‌ محمد، آیه‌ ۷) این آیه، گوهر راه اوست. پرسش بنیادین که در ادامه به آن می‌پردازیم، اینجاست: چگونه نصرت خداوند در زندگی و شهادت سیدحسن نصرالله متجلی شد؟

معنای قرآنی نصرت خدا

قرآن کریم نصرت الهی را وابسته به نصرت بندگان از دین او دانسته است. مفسران در تفسیر این آیه گفته‌اند: «یاری خداوند یعنی یاری پیام او، دفاع از مظلومان و ایستادگی در برابر اهل باطل.» (طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۸، ص ۳۴۵) یاری خداوند به معنای آن نیست که ما قدرتی به او بیفزاییم، بلکه به این معناست که با پاسداری از ارزش‌های الهی، خود را در معرض امداد غیبی قرار دهیم.

سیدحسن نصرالله از آغاز مبارزه‌اش علیه اشغالگری رژیم صهیونیستی، نصرت دین خدا را محور عمل خود قرار داد. او بارها در سخنرانی‌هایش تأکید می‌کرد: «ما فقط برای دفاع از سرزمین و ملت خود نمی‌جنگیم، بلکه برای دفاع از اسلام و کرامت انسان می‌جنگیم.» (سخنرانی روز عاشورا در سال ۲۰۰۶، بیروت)

پیروزی مقاومت در جنگ‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۶، شاهدی روشن بر تحقق وعده‌ الهی بود. آن‌گاه که رژیم صهیونیستی با تمام توان نظامی به میدان آمد و در برابر گروهی کوچک از مجاهدان شکست خورد، بار دیگر معنای آیه‌ «وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ؛ و نیست یاری و نصرت جز از سوی خدا» (سوره‌ آل‌عمران، آیه‌ ۱۲۶) آشکار شد.

شهادت؛ اوج نصرت

شهادت در قرآن، حیات جاودان معرفی شده است: «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ؛ و هرگز گمان نبر آنان که در راه خدا کشته شدند، مرده‌اند، بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.» (سوره‌ آل‌عمران، آیه‌ ۱۶۹)

شهادت سیدحسن نصرالله نه شکست، که اوج نصرت بود. او سال‌ها دشمن را به عقب راند، روح امید را در دل امت دمید و سرانجام با خون خود امضای جاودانه‌ای پای عهد با خدا گذاشت. چنین شهادتی به تعبیر قرآن، «تثبیت قدم» است؛ گامی که از میدان دنیا به افق جاویدان می‌رود.

پیام امروز برای امت

امروز که امت اسلامی با تهدیدها و چالش‌های گوناگون روبه‌روست، یاد سیدحسن نصرالله پیامی روشن دارد: نصرت خدا فقط در سایه‌ عمل صادقانه به تکالیف قرآنی محقق می‌شود. این نصرت نه به دست قدرت‌های جهانی، بلکه در جان مردمانی‌ است که بر سر عهد خود با خدا می‌مانند. جوانانی که امروز پرچم مقاومت را در دست دارند، باید به یاد داشته باشند که پیروزی حقیقی در توازن سلاح‌ها نیست، بلکه در تکیه بر وعده‌ الهی‌ است؛ وعده‌ای که بارها در تاریخ محقق شده و در خون شهیدان تازه می‌شود.

امروز، امت اسلامی بیش از هر زمان دیگری نیازمند درک عمیق از مفهوم نصرت الهی‌ است؛ نصرتی که فقط در شعار و حرف محقق نمی‌شود، بلکه در پایبندی به ارزش‌ها، فداکاری برای عدالت و دفاع از مظلومان جلوه می‌یابد. هر گامی که در مسیر حق برداشته می‌شود، هر ایستادگی کوچک و بزرگ، حلقه‌ای از زنجیره‌ پیروزی‌ است که وعده‌ قرآن را تحقق می‌بخشد.

نسل امروز با یادآوری راه سیدحسن نصرالله درمی‌یابد که مقاومت نه به مرزهای جغرافیایی محدود است و نه به لحظات خاص. مقاومت، سبک زندگی‌ است؛ ایستادگی در برابر ظلم، پایداری در برابر ترس و امیدواری در دل سختی‌ها. نصرت الهی، چراغ راهی‌ است که مسیر این مقاومت را روشن و به انسان یادآوری می‌کند که هیچ تلاش خالصانه‌ای در راه حق بی‌ثمر نمی‌ماند.

زندگی و شهادت سیدحسن نصرالله سندی روشن بر تحقق این وعده است که «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ.» (سوره‌ محمد، آیه‌ ۷) او با مجاهدت و استقامتش، نمونه‌ای زنده از «انتصار لله» بود و امروز خون او، چراغ راه آیندگان است. راه او همچنان ادامه دارد؛ راهی که از ایمان آغاز می‌شود، به جهاد می‌رسد و در شهادت به نصرت ابدی ختم می‌شود.

زهراسادات محمدی